Að vakna...

Nú eru aðeins einn og hálfur tími eftir af þessari blessuðu næturvakt. Þið flest sofandi í hlýju mjúku rúmunum ykkar bíðið þess að vekjaraklukkan hringi og veki ykkur. Þið væntanlega snúsið nokkru sinnum, drattist á lappir og dröslist í vinnuna þannig þið náið að stimpla ykkur inn á rétum tíma (ef stimpilklukka er til staðar það er að segja). Þetta geri ég einmitt líka... reyndar á kvöldin núna en vanalega á sama tíma. Nú er ég búin að vera að fylgjast með gestum hér á hótelinu sem vakna fyrir allar aldir þ.e. um 6 leytið. Mæta niður í lobby í spandex buxum og vindjakka, brosa hringinn, kíkja á úrið og já þjóta út um hurðina því þeir eru að fara að skokka ... Þetta er einhver nenna sem ég er ekki algveg að skilja... Erum við ekki flest sem nýtum hverja mínútu í svefn þar til við gjörsamlega neyðumst til að drulla okkur fram úr til að verða ekki of sein.
Þetta er hlýtur að kalla á þvílíkan sjálfsaga og já ég bara veit ekki hvað .. allavega eitthvað sem ég ekki hef. Til að toppa allt þá eru all miklar líkur á því að þetta fólk sé í SUMARFRÍI. Ég hreynlega tek ofan fyrir þessu fólki (þ.e. ef ég einhverntíman mundi ganga með hatt/húfu).
Heyrumst og sjáumst og góðan dag
Sigrún