Ný fíkn....?

Fíkn er hægt að skilgreina á margan hátt oftast er það þó tengt mjög svo neikvæðum hlutum eins og til dæmis áfengi eða eiturefnum. Fíkn getur þó einnig verið saklausari eins og fíkn í súkkulaði eða eitthvað annað matarkyns. Í raun er fíkn kannski bara þegar eitthvað er notað í óhófi, hvort sem það er innbyrgt eða ekki. Því við höfum einnig heyrt um tölvufíkla sem sitja tímunum saman fyrir framan tölvurnar sínar í einhverjum tölvuleikjum. Sumir eru það langt gengnir að þeir gleyma að neyta matar, drykkjar eða sofa. Öll hristum við hausinn yfir hvers kyns fíkn. Sumt er þó viðurkenndara en annað, eiturlyfjafíklar og áfengissjúklingar (áfengisfíklar) geta leitað sér aðstoðar hjá stofnunum sem geta hjálpað þeim í að yfirstíga fíknina. Einnig eru til mörg ráð, misgóð þó, við hvers kyns matarfíkn. Tölfufíklar eru oft afsakaðir því þeir eru oft svo "klárir" á tölvur og þeim því fyrirgefið með þvi að kalla þá tölvunörda og ekki talið svo slæmt, þ.e. upp að vissu marki.
Það er svo ein fíkn sem er ekki eins viðurkennd og aðrar fíknir... það er sjónvarps fíkn... Hún lýsir sér í því að einstaklingur eyðir tímunum saman við að horfa á sjónvarpið. Tækninni hefur svo fleygt fram í gegnum tíðina að þó að eitthvað leiðinlegt sé í sjónvarpinu er óþarfi að sleppa því að glápa heldur er þá bara horft á spólu eða DVD. Einnig getur vandinn falist í því "festast í" eiinhverju leiðinlegu sjónvarpsefni, hver hefur ekki lent í því. Þegar fíknin er langt leidd er einstaklingurinn háður hinum ýmsu sjónvarpsþáttum og má helst ekki missa af þætti í þeim fjölmörgu þáttaröðum sem hann er að fylgjast með.
Ég tel að ég þjáist af þessari fíkn og ef ég á að segja eins og er held ég að ég sé frekar langt leidd (fyrsta stig er að viðurkenna vandann..). Nú þegar ég er með heilu þáttaraðirnar í höndunum og get horft á allt heila dótið í einu er fátt sem getur stoppað mig. Ég loka horfi á nokkra þætti í einu og furða mig á lífi persónanna í þáttunum, lifi mig inn í sorgir þeirra og drauma, finn til með þeim og gleðst með þeim. Að áhorfi loknu velti ég hinum ýmsu hlutum fyrir mér og finn fyrir tillhlökkun þegar ég veit hvenar ég get horft á næsta þátt en um leið örlítilli sorg þar sem með hverjum þætti nálgast ég lok þáttaraðarinnar. Nú er svo komið að þegar ég ætti að vera sofandi og safna kröftum fyrir morgundaginn flýgur nóttin áfram um leið og ég fylgist með lífi persónanna í þáttaröðinni O.C. (sem eru snilldarþættir, ef ég má bæta því inn í). Þegar mér varð ljóst að þetta er annað kvöldið sem klukkan er orðin tæplega fjögur um nótt og ég ekki farin að sofa vegna sjónvarpsgláps sá ég að ég átti í vanda. Ég er forfallinn sjónvarpssjúklingur... en er ekki fyrsta skrefið að viðurkenna það... ég tel einnig að ég sé ekki sú eina sem á við þetta vandamál að stríða, það allavega væri gott að vita að maður er ekki einn.
Góða nótt öll sömul og lifið heil
p.s. afsakið lengdina...