Geiðveikar vikur...
Jæja það má með sanni segja að það séu geðveikar vikur framundan. Þroskasálfræðikönnunin á föstudag, stærðfræðipróf á þriðjudag...og svo fer að bresta á með þroskasálfræðiritgerð, málstofuverkefni, leiðabókaskil, ... og guð má vita hvað meira.
Ég er líklega ekki sú eina sem dett í stress pakkann. En stresspakkinn lýsir sér þannig hjá mér að ég verð með öllu óvirk eða með öllu ofvirk...? Fer bara eftir hvernig ég vakna hverju sinni.
Síðan fer geðheilsan alveg í klessu, heimilishaldið fer í klessu, þvottakarfan veldur ekki sínu starfi og það er eins og allir á heimilinu skynji óvirkni konunnar og hætti að hugsa um daglegan umgang.
Svo snýst allt við... þvottakarfan tæmist og þvottavélin fær sér snúning um kjallaragólfin og þurrkarinn veldur hitabylgju í kjallaranum. Konan fer að afþýða ísskápinn, stendur með hníf í hendinni í tómum ískápnum og lætur klakann fá það óþvegið.
Loks fer skapið...og konan tekur upp á því að þola ekki neitt né neinn...öskrar bara orð sem eru ekki til og hugsar innra með sér afhverju aðrir skynja ekki...án þess að hún nefni neitt á nafn...! Svona er nú mannskepnan skrítin...og ofan á þetta allt saman er verið að skella á manni prófalestri og hópavinnu...ég sem er með öllu óvirk að starfa með sjálfri mér...!
Hvernig endar þetta allt saman???
kv Pálína
Ég er líklega ekki sú eina sem dett í stress pakkann. En stresspakkinn lýsir sér þannig hjá mér að ég verð með öllu óvirk eða með öllu ofvirk...? Fer bara eftir hvernig ég vakna hverju sinni.
Síðan fer geðheilsan alveg í klessu, heimilishaldið fer í klessu, þvottakarfan veldur ekki sínu starfi og það er eins og allir á heimilinu skynji óvirkni konunnar og hætti að hugsa um daglegan umgang.
Svo snýst allt við... þvottakarfan tæmist og þvottavélin fær sér snúning um kjallaragólfin og þurrkarinn veldur hitabylgju í kjallaranum. Konan fer að afþýða ísskápinn, stendur með hníf í hendinni í tómum ískápnum og lætur klakann fá það óþvegið.
Loks fer skapið...og konan tekur upp á því að þola ekki neitt né neinn...öskrar bara orð sem eru ekki til og hugsar innra með sér afhverju aðrir skynja ekki...án þess að hún nefni neitt á nafn...! Svona er nú mannskepnan skrítin...og ofan á þetta allt saman er verið að skella á manni prófalestri og hópavinnu...ég sem er með öllu óvirk að starfa með sjálfri mér...!
Hvernig endar þetta allt saman???
kv Pálína

0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home