Smá vangaveltur....

Að vera á lausu getur haft marga kosti í för með sér. Til dæmis það að maður þarf oftast að hugsa bara um sjálfan sig þegar maður tekur ákvarðanir um lífið og tilveruna. Þú ræður hvað horft er á í sjónvarpinu, þú ræður hvenar og hvað á að borða, þú ræður hvað þú gerir við frítímann þinn, þú ræður hvað þú ert lengi á djamminu, þú ræður hvað þú gerir á djamminu. Einnig getur gert langtíma og framtíma áætlanir án þess að spurja kóng eða prest.
Þrátt fyrir alla þessa góðu kosti eru líka gallar... þú ræður kannski hvað horft er á í sjónvarpinu en oftast ertu þá að horfa á það einn og ef sjónvarpsefnið er dramatískt og rómantískt er ekki laust við að maður verði einmanna. Þó þú ráðir hvað á að borða getur verið frekar leiðinlegt að elda alltaf fyrir einn og einu samræðurnar við eldhúsborðið er kannski við flugu (ef þú ert heppinn). Þó þú ráðir hvað þú gerir á djamminu og hvenar þú ferð heim er leiðinlegt til lengdar að koma alltaf heim í tómt rúm og stundum væri kannski betra ef maður fengi ekki að ráða öllu sem maður gerir. Í frítímanum getur hins vegar verið stundum notalegt að vera aðeins með sjálfum sér, dekra við sig og jafnvel skreppa í göngutúr eða búðir.
En ef svo vill til að þú lesandi góður ert á lausu og ert svona nokkuð sáttur með það mæli ég ekki að fara í sund (kærustupar að kyssast í pottinum), labba fram hjá Austurvelli (kærustupar að kela í grasinu) og reyndu að forðasta það eins og heitan eldin að fara í Ikea einn!!! þar eru hamingjusöm kærustupör að velja dót á heimilið.
Þegar maður er frekar sáttur við lífið og er hamingjusamlega á föstu með sjálfum sér er ekkert leiðinlegra en það að sjá eitthvað sem minnir mann á það að maður sé einn....

Þetta var bara svona smá pæling á góðum sumardegi systir mín flutt í sveitina og það bergmálar pínulítið í íbúðinni. Það svo sem er allt í lagi... fyrir utan það að á nokkrum klukkutímum fór ég í Ikea, sund og keyrði fram hjá Austurvelli......

Heyrumst
Sigrún